خیلی خاک خورده...باید یه سرو سامونی بهش بدم.

فردا شب سال مادربزرگمه..دوباره یاد خاطرات زمان بچگیم افتادم. یاد خانه مادربزرگم, یاد حیاط پر از گلش, یاد گلدون گل یاس گوشه حیاط که هرشب گلهاش رو می چیدم و تو یه کاسه می ریختم و میذاشتم تو اتاق تا عطرش خونه رو پر کنه. یاد حوض کوچک وسط حیاط که با بچه ها برگهای درختها رو توش می ریختیم و به خیال خودمون مثلا آش درست می کردیم...یاد بازیهای بچگیمون تو حیاط, اولین باری که بابا تو اون حیاط بهم دوچرخه سواری یاد داد...

وای که چه عالمی بود! اون کوچه قدیمی و باریک با کلی همسایه های مهربون که همیشه حال همدیگه رو می پرسیدن و از هم خبر داشتن. حتی سوپور محل که شبها با لباس نارنجیش و گاری پر از کیسه آشغال و لباسهای کهنه از تو کوچه رد میشد و مادربزرگم بهش پول میداد. یاد زمانی که با دوستام زنگ خونه همسایه ها رو میزدیم و فرار می کردیم!

یاد مادربزرگ مهربونم که هرشب برام قصه و جک می گفت, یا با هم مسابقه ۲۰ سوالی بازی می کردیم...وقتی شبها می رفتم تو اتاقش بقلش می کردم و باهم تلویزیون می دیدم...عجب رسمیه رسم زمونه!

آخ که چه روزایی بود! من با خاطرات اون زمان, با خاطرات خوش کودکیم زندگی می کنم من بهترین مادربزرگ دنیا رو داشتم..دوست دارم مامانی

فقط اومدم بگم سال نو همگی مبارک باشهههههههههههههههههه

ایشاالله سال خیلی خیلی خوبی باشه برای همتون

امید جان سریال به این قشنگی چرا دوست نداشتییییییی؟

ای باباااااااااااااااااا شانس رو ببینااااااااااااااا خوش به حالت. کجا دیدی اشکان رو؟

درضمن زیاد خوشحال نباش چون این سریال ۳۰ قسمتیه یعنی فکر کنم یه ۸ قسمت دیگه مونده

راستی گفتی اشکان رو دیدی. من تو عمرم فقط ۵ بازیگر رو از نزدیک دیدم فرهاد آییش, محمد شیری, ساعد هدایتی, فردوس کاویانی, مهدی صبایی.

این بازیگرام خوبنا ولی شانس نداریم که مثلا اشکان خطیبی ببینیم یا حامد بهداد ببینیم

تا الان قسمت ۲۱ پخش شده. من که واقعا خوشم اومد از این سریااااااااااااااااااال.

هم موضوع خوب و جالبی داره طوری که باعث میشه تماشاگر دلش بخواد ادامه داستان رو زودتر ببینه.

هم اینکه بازیگرای خوبی بازی کردن تو این سریال. بهنوش طباطبایی و اشکان خطیبی رو که همیشه دوست داشتم. آتیلا پسیانی هم که حرف نداره! روناک یونسی هم واقعا شاهکار بازی کرده تو این سریال.

اما از قسمت اول تا حدودا سیزدهم رو بیشتر دوست داشتم, یعنی قسمتهایی که تو خرمشهر بود. نمیدونم شاید چون دیگه اشکان خطیبی از قسمت ۱۳ به بعد نبود یکم حالم گرفته شد

خلاصه اینکه خیلی خوشم اومده از این سریال. حالا منتظرم زودتر قسمت ۲۲ پخش بشه

تو یه جمعی نشسته بودم که ناگهان روح مرحوم خسرو شکیبایی ظاهر شد.

خیلی ترسیده بودم. فقط من می تونستم ببینمش.

یک لباس یقه اسکی شیری رنگی پوشیده بود و آروم با صدای دوست داشتنیش شعری رو زمزمه می کرد. آهسته رفتم جلو..

دستم رو به طرفش دراز کردم و گذاشتم روی سینه اش تا ببینم خودشه یا نه. حسش کردم..

بهش گفتم خودتی؟! که او باز هم شعرش رو زمزمه کرد..

داشت می رفت که بهش گفتم نرو!

سرش رو تکون داد و موهای لختش از روی صورتش کنار رفت و با همون لبخند دوست داشتنیش آروم گفت باید برم!

بغض گلوم رو گرفته